Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. X
Meteopedia
Lista haseł

Adwekcja

Aerologia

Altimetr

Aneroid

Assmann Richard

Atmosfera ziemska

Barograf

Barometr

Bjerknes Vilhelm Friman Koren

Chmury burzowe

Chmury niskie

Chmury specjalne

Chmury średnie

Chmury towarzyszące

Chmury wysokie

Ciepły wycinek niżu

de Bort Léon Teisserenc

Deszcz

Deszczomierz

El Niño

Front ciepły i chłodny

Fronty atmosferyczne

Gatunki chmur

Geiger Rudolf

Gradient

Halny

Howard Luke

Indeks chwiejności Whaitinge′a K

Inwersja temperatury

Izobara

Izobronta

Izohieta

Izohumida

Izoterma

Izotermia

Kämtz Ludwig

Kartka z kalendarza

Klasyfikacja chmur

Koma

Komórki cyrkulacyjne

Köppen Władimir Peter

Krasnoludki, elfy i błękitne fontanny

Krater Gale

La Niña –

Masa powietrza arktycznego kontynentalnego

Masa powietrza kontynentalnego

Masa powietrza morskiego

Masa powietrza polarnokontynentalnego

Masa powietrza polarnomorskiego

Masy Powietrza

Meteorologiczna jesień

Meteorologiczna wiosna

Meteorologiczna zima

Meteorologiczne lato

Meteorologiczne pory roku

Mgła adwekcyjna

Mgła radiacyjna

Miraż (fatamorgana)

Mżawka

Nefometr

Nefoskop

Odmiany chmur

Okołowicz Wincenty

Opad przelotny

Osady

Oscylacja południowa

Pioruny

Powstawanie chmur

Radar meteorologiczny

Regiony klimatyczne

Skala Beauforta

Skala Fujity

Skala Torro

Śnieg

Spękania ciosowe

Strefy klimatyczne

Szlaki niżów Van Bebbera

Tęcza

Temperatura odczuwalna

Temperatura powietrza

Temperatura punktu rosy

Tetsuya Theodore "Ted" Fujita

Tornado

Tropopauza

Troposfera

Turbulencja w atmosferze ziemskiej

Tylna część niżu

Van Bebber Vilhelm Jakob

Wiatr

Wilgotność powietrza

WMO - Światowa Organizacja Meteorologiczna

Wskaźnik stresu cieplnego

Wyż i Niż

Zjawiska optyczne i fotometeory

Zjawiska towarzyszące

Zorza polarna

Logowanie

Masą powietrza nazywamy część atmosfery o zbliżonych parametrach takich jak temperatura, wilgotność, zawartość pyłu itp. W atmosferze cały czas powstają warunki, przy których dwie masy powietrza o różnych właściwościach są położone obok siebie.
Strefy przejściowe między sąsiadującymi ze sobą masami powietrza nazywamy frontami. Szerokość strefy frontowej wynosi najczęściej kilkadziesiąt kilometrów. W kierunku pionowym jej grubość wynosi kilkaset metrów. Powierzchnia frontu jest pochylona w stosunku powierzchni ziemi. Kąt między nimi wynosi od 0,5° do 0,05°. Oznacza to, że jeśli front przy powierzchni Ziemi znajduje się na zachodniej granicy Polski to nad Terespolem znajduje się na wysokości około 7 kilometrów.

Fronty rzadko pozostają w jednym miejscu. Najczęściej przemieszczają się wraz z wiatrem. Jeżeli ciepłe powietrze przemieszcza się w kierunku powietrza chłodniejszego, to mamy do czynienia z frontem ciepłym. Z uwagi na to, iż powietrze cieplejsze jest lżejsze, wślizguje się nad powietrze chłodne. Z odwrotną sytuacją mamy do czynienia, gdy chłodne powietrze przemieszcza się w kierunku powietrza cieplejszego. Wówczas na kontakcie mas powietrza formuje się front chłodny. Chłodniejsze powietrze za frontem wciska się klinem pod powietrze cieplejsze.

Fronty chłodne poruszają się szybciej niż fronty ciepłe, dlatego nierzadko w atmosferze zdarza się sytuacja, że front chłodny dogania front ciepły. Taki front nazywamy frontem okluzji. Przed i za frontem znajduje się chłodna masa powietrza. Natomiast ciepła masa jest wypychana do góry przez co traci kontakt z powierzchnią gruntu.

Meteopedia
Masa powietrza polarnokontynentalnego powstaje zwykle nad obszarem Europy Wschodniej. Charakteryzuje się znacznie mniejszą wilgotnością niż powietrze polarnomorskie.